Witamina C w chorobach nowotworowych

Dzisiaj temat ciekawy czyli witamina C dożylnie – protokół numer 8 i 9 w jednym artykule, bowiem są to protokoły do siebie  zbliżone. Dożylne stosowanie witaminy C to temat, który wzbudza bardzo duże ostatnio zainteresowanie, głównie w aspekcie “tsunami raka” jaki zalewa cały współczesny cywilizowany świat.

Nasze leukocyty (komórki układu odpornościowego) bez witaminy C są jak żołnierze bez karabinu, jak mawiał dr F. Klenner.  Wiemy już, że banalne infekcje jak katar czy nawet grypa wymagają zwiększonej podaży witaminy C i poddają się bardzo łatwo gdy przyjmować będziemy (w małych, ale często powtarzanych dawkach) odpowiednią jej ilość.

Są jednak również bardzo groźne stany chorobowe, w których następuje niezmiernie szybkie wyczerpywanie się zapasów witaminy C w ludzkim ustroju. Wbrew powszechnym mniemaniom nie jest to jedynie szkorbut. To może być również zawał serca, infekcja wirusowa (np. Ebola powoduje błyskawiczny witaminowy debet, skąd krwotoki wewnętrzne itd.), ciężkie oparzenie, ukąszenie jadowitego stworzenia czy w końcu właśnie nowotwory.

We wszystkich tych sytuacjach poziom witaminy C gwałtownie spada. Wtedy bywa i tak, że nie wystarczą już dawki przyjmowane doustnie: należy witaminę C podać bezpośrednio do krwiobiegu, aby mogła ona bardzo szybko osiągnąć prawidłowy (terapeutyczny) poziom w ustroju.

Problem z witaminą C podawaną doustnie jest taki, że nie jesteśmy w stanie przyjąć jej zbyt wiele tą drogą w pojedynczej dawce z uwagi na efekt tolerancji jelitowej: przy przekraczającej ten próg ilości podanej doustnie następuje wypróżnienie (biegunka) – organizm nie jest po prostu fizycznie w stanie na jeden raz przyswoić zbyt wiele witaminy C.

Jest to owszem świetna sprawa, ale jedynie w przypadku gdy mamy zaparcie i chcemy w naturalny i nietoksyczny sposób się go pozbyć – wystarczy wziąć jedną potężną dawkę witaminy C lub kilka mniejszych następujących szybko jedna po drugiej i mamy z głowy problem zaparcia: wkrótce polecimy biegiem do toalety. W przypadku innych dolegliwości jest to jednak mało wskazane. 😉

Im większa ponadto jest pojedyncza doustnie podana porcja tym gorzej się wchłania(np. jak pisze S. Hickey w swojej książce “Vitamin C: The Real Story” – przy pojedynczej porcji 1 grama kwasu L-askorbinowego wchłoniemy ok. 75% czyli ok. 750 mg, ale przy pojedynczej porcji 12 g wchłoniemy już tylko ok. 2 g czyli 20%). Resztę wydalimy. Dlatego też między innymi zaleca się  w celach terapeutycznych przyjmowanie dawek małych często, a nie dużych rzadko. Tylko wtedy mamy szansę na zbudowanie odpowiedniego poziomu witaminy C w tkankach, przy którym zacznie się dziać coś dobrego.

Aczkolwiek stosując doustnie witaminę C w formie liposomalnej wchłoniemy jej podobno więcej niż “zwykłej” (niemal wszystko co przyjmiemy, producent LivOn Labs podaje, iż ok. 98%), jak również przyjmując liposomalną witaminę szybciej i na dłużej osiągniemy wysokie (terapeutyczne) stężenie witaminy C w tkankach i będzie ono wyższe niż przy doustnym przyjmowaniu “zwykłych” jej form.

Jeszcze lepsze efekty szybkiego zbudowania wysokiego poziomu witaminy C w osoczu mogą być potrzebne przy chorobach nowotworowych (tzn. poziomu wystarczająco wysokiego by zmusić komórki nowotworu do samounicestwienia) i takie wysokie poziomy można osiągnąć właśnie podawaniem dożylnym, w formie kroplówki (co nie wywołuje efektu osmotycznego w jelitach).

Podawanie witaminy C w ten sposób osiągnie większe stężenie czyli będzie bardziej skuteczne niż doustne (“Vitamin C Pharmacokinetics: Implications for Oral and Intravenous Use” https://annals.org/article.aspx?articleid=717329&issueno=7)

Pierwszym lekarzem, który zauważył, iż pacjenci chorzy na nowotwory mają niezmiernie niskie stężenie witaminy C i odpowiadają pozytywnie na jej podanie był kanadyjski lekarz dr William J. McCormick, który pisał na ten temat w swoich pracach w latach 50-tych i 60-tych (to ten sam lekarz, który w swoim słynnym sanitarium w Toronto leczył ongiś pacjentów skutecznie z kamicy nerkowej podając im witaminę C, a były to czasy jeszcze zanim zrobiono “badanie szwedzkie” wykazujące, że jakoby witamina C podobno “powoduje” kamienie w nerkach).

Jego myśl podjął potem biochemik Linus Pauling, zaś współpracujący z nim dr Ewan Cameron podjął się przeprowadzenia badań podając stu pacjentom z nowotworami w stadium terminalnym (czyli takim, nad którymi medycyna już rozłożyła bezradnie ręce) 10000 mg (10 g) witaminy C drogą kroplówki.

 

witamina C dożylnie

Na późniejsze standardy (np. w porównaniu z drem H. Riordanem, który w swojej Riordan Clinic podawał pacjentom nawet 60-80, a bywało że i 100 g co drugi dzień) te 10 g to ilość śmiesznie mała. Niemniej jednak dr Cameron uzyskał zaskakująco dobre rezultaty: pacjenci, którym podawał witaminę C przeżyli pięciokrotnie dłużej niż grupa kontrolna. Po roku z grupy dostającej witaminę C wciąż jeszcze żyło 22% osób.

To niewiele?  Z pewnością dużo więcej niż 0,4% osób z grupy kontrolnej. To byli – przypomnę – pacjenci w końcowym stadium choroby nowotworowej, posiadający już“wyrok śmierci” ze strony nowoczesnej medycyny, która nie mogła już dla nich zrobić NIC kompletnie, jeśli chodzi o leczenie standardowe (oficjalnie uznaje się trzy metody: chirurgia, chemioterapia i naświetlanie).

Protokół dra Camerona przewidywał też jednoczesne podawanie doustnie witaminy C. Jak duże? Do nasycenia, czyli niemal do osiągnięcia “progu biegunkowego” (jakieś  kilkadziesiąt-kilkaset mg poniżej ilości, która wywołałaby biegunkę).

Jest to bardzo ważne, albowiem podając doustne dawki oprócz dożylnych chodziło o utrzymanie stale bardzo wysokiego stężenia witaminy C, ponieważ dopiero wtedy tworzą się warunki do unicestwienia komórek nowotworowych (tworzy się tzw. dynamic flow czyli dynamiczny przepływ – tkanki są cały czas względnie stabilnie nasycone witaminą).

W dużym skrócie i uproszczeniu: przyjmuje się, iż witamina C przy tak wysokim stężeniu (osiągalnym właśnie poprzez wlewy dożylne i dalej podtrzymywanym poprzez ciągłe podawanie doustne) zmienia w organizmach żywych swoją rolę z antyutleniacza w utleniacz i prowokuje wytwarzanie się w komórkach nadtlenku wodoru H2O2, co nie robi krzywdy wyposażonym w enzym katalazę komórkom zdrowym, ale jest zabójcze dla nowotworowych, które dysponują 10-100 razy mniejszą ilością katalazy, przez co kontakt z nadtlenkiem wodoru oznacza skazanie ich na śmierć.

Nie ma to przy tym nic wspólnego z piciem wody utlenionej polecanym przez rosyjskich akademików, gdyby się ktoś pytał. Ten nadtlenek wodoru ustrój produkuje sam gdy tylko ma wystarczająco wysokie stężenie witaminy C. Po wykonaniu zadania H2O2 zmienia się w H2O czyli wodę. Jednym słowem udało się Cameronowi osiągnąć chemioterapię idealną: likwidację chorych komórek przy jednoczesnym całkowitym braku toksyczności dla pozostałych komórek (czego klasyczna chemioterapia niestety nie potrafi, bo jak wiemy uszkadza ona wszystkie komórki jak leci – nie umie działać wybiórczo).

Ten protokół miał tylko jedną wadę: jest za prosty, za tani i nie bardzo da się go opatentować i na nim zarobić, w związku z czym należało go czym prędzej obśmiać, zdusić w zarodku i wyrzucić do lamusa jako “nieefektywny”. Szybciutko zatem w tym celu przeprowadzono w klinice Mayo badania przeciwstawne, które nie wykazały rzecz jasna żadnego terapeutycznego efektu witaminy C dla pacjentów onkologicznych.

Jak zwykle w takich wypadkach aby to osiągnąć posłużono się metodą “na głupa” czyli kompletnie nie trzymano się oryginalnego protokołu, np. podawano pacjentom witaminę jedynie doustnie. Jednak (co współcześnie naukowcy potwierdzili, a Cameron to wiedział już wtedy) 10 g doustnie a dożylnie robi ogromną różnicę, więc nic dziwnego, że replikacja badań Camerona lekarzom z kliniki Mayo “nie wyszła”. By osiągnąć efektywne stężenia witaminy C w ustroju liczy się nie tylko ilość, ale i droga podania.

Badania kliniki Mayo nie wykazały więc bynajmniej, że Cameron się myli, wykazały jedynie, że badania przeprowadzili w tej klinice badacze delikatnie mówiąc niekompetentni. Opis protokołu dra Camerona w języku angielskim (z przeznaczeniem dla pracowników służby zdrowia, którzy będą w stanie pacjenta dokładnie zbadać przed podaniem witaminy, a potem prawidłowo czyli m.in. w warunkach pełnej sterylności przygotować, a następnie nadzorować procedurę wlewu) znajduje się na tej stronie: https://www.doctoryourself.com/cameron.html

Działań niepożądanych nie stwierdzono, jeśli nie liczyć zdarzających się przejściowych obrzęków (będących następstwem przyjęcia nadmiernej ilości sodu pochodzącego z askorbinianu sodu użytego do przygotowania roztworu).

Drugie działanie niepożądane jakie w niezwykle rzadkich przypadkach (nowotwory anaplastyczne, agresywne, bardzo rozrośnięte) może nastąpić, to zbyt szybki pod wpływem wlewu rozpad guzów, który prowadzi do zatrucia organizmu, w związku z czym wlew musi zostać pilnie przerwany, a sam pacjent przewieziony natychmiast na oddział intensywnej terapii, gdzie należy mu zapewnić podanie tlenu, krwi lub osocza oraz podane dożylnie sterydy.

Protokół doktora H.D. Riordana

Na tym jednak historia dożylnego stosowania witaminy C się nie skończyła. W miejscowości Wichita w stanie Kansas (USA) w 1975 roku rozpoczęto budowę prywatnej kliniki działającej jako organizacja non-profit o nazwie “Olive W. Garvey Center for the Improvement of Human Functioning” (Centrum Olive W. Garvey na Rzecz Poprawy Ludzkiego Bytu), której dyrektorem został dr Hugh D. Riordan (1932-2005).

Jednym z głównych fundatorów kliniki była w rzeczy samej pani Olive W. Garvey, lokalna miliarderka głęboko zaangażowana w rozmaite działania filantropijne. Starsza pani ufundowała budowę kliniki, która wygląda bardziej jak centrum badań kosmicznych ze swoimi kulistymi domkami i budynkiem w kształcie piramidy, jako że były to czasy, kiedy panowała olbrzymia moda na badania dotyczące wpływu piramid na różne zjawiska w życiu człowieka, w tym ludzkie zdrowie (dziś ten osobliwy budynek służy jako centrum konferencyjne). Klinika znana jest dzisiaj pod nazwą Riordan Clinic https://riordanclinic.org/

 

garvey-clinic

Już wtedy wiadomo było, że naukowców chętnych do dalszego zgłębiania dożylnego podawania witaminy C i innych substancji odżywczych raczej wielu nie będzie – na wszelkie badania jak wiadomo zawsze potrzebne są finanse, a tych korporacje farmaceutyczne nie będą chciały organizować by badać bardzo tanią substancję generyczną, której nie można samej w sobie opatentować. Leczenie raka witaminą C było tematem niezwykle kontrowersyjnym w owych czasach. Jest nim do dziś, ale teraz jakby mniej, ponieważ więcej się o tym pozytywnie mówi i pisze – i to całkiem oficjalnie, w uznanych publikacjach medycznych.

Jednak wtedy, w latach 70-tych, po tym jak klinika Mayo triumfalnie ogłosiła wyniki swoich kontrbadań (“witamina C nie ma pozytywnego wpływu na pacjentów nowotworowych!”) tylko szaleniec mógł nadal zajmować się tym i dalej prowadzić badania nad witaminą C podawaną dożylnie. Tym szaleńcem był właśnie dr Hugh D. Riordan.

Riordan napisał w swoim życiu kilkadziesiąt prac naukowych oraz doniesień, w których skupiał się głównie na dobroczynnym działaniu witaminy C oraz innych substancji odżywczych podawanych pacjentom chorym na raka. Z praktyki klinicznej podczas długoletniej pracy z pacjentami wyciągnął m.in. wniosek, że witamina C w odpowiednio dużych dawkach jest w stanie zahamować przerzuty: witamina C jest niezbędna w tworzeniu kolagenu, który wzmacnia tkanki zdrowe.

Dodatkowo podczas praktyki klinicznej odkryto też przeciwbólowe działanie witaminy C – były to czasy gdy lekarzom wolno było podać COKOLWIEK co zniesie ból, nawet wszelkiego typu opiaty, heroinę itp. Tymczasem pacjenci dra Riordana dostający witaminę C nie prosili już o środki przeciwbólowe – ból mijał, a oni czuli się dużo lepiej. Wiadomym też było, że witamina C ma silne działanie wzmacniające układ odpornościowy.

Okazało się też jednak, że odpowiednio zastosowana w dawkach farmakologicznych jest cytotoksyczna (zabójcza dla komórek) i to w dodatku wybiórczo (pozostawia zdrowe komórki bez szwanku, a zmusza do apoptozy tylko chore komórki). Riordan wraz z zespołem ustalili, że ten cytotoksyczny poziom witaminy C musi we krwi osiągnąć stężenie wynoszące minimum 400 mg/dL.

Aby takie stężenie w ustroju pacjenta osiągnąć dr Riordan podawał odpowiednio przygotowany roztwór  w ilości 0,5-1 g na minutę (np. 65 g witaminy podczas wlewu trwającego 65 minut). Zawsze przy tym całą terapię zaczynał od małych dawek, aby nie powodować wspomnianej już reakcji Herxheimera, która mogłaby mieć miejsce w odpowiedzi na pojawienie się w krwiobiegu dużej ilości toksyn i antygenów pochodzących ze zbyt szybkiego rozpadu guzów. 

Rozpiska najczęściej stosowana przez dra Riordana była następująca:

Tydzień 1: 1 x 15 g dziennie drogą infuzji, 2-3 razy w tygodniu
Tydzień 2: 1 x 30 g dziennie drogą infuzji, 2-3 razy w tygodniu
Tydzień 3: 1 x 65 g dziennie drogą infuzji, 2-3 razy w tygodniu

Następnie dawki są korygowane tak, aby osiągnąć terapeutyczne stężenie we krwi pacjenta czyli ok. 400 mg/dL lub więcej, aby to osiągnąć jednocześnie stosuje się też jednocześnie witaminę C doustnie (minimalna ilość 4 g dziennie w dniach gdy nie ma wlewów). Często pacjenci dostawali również inne substancje odżywcze – dr Riordan wyznawał zasadę indywidualności biochemicznej, czyli każdy z nas jest inny.

Dlatego każdego pacjenta bardzo dokładnie i uważnie badał przed rozpoczęciem terapii, traktując każdego z nich bardzo indywidualnie i dobierając każdemu choremu spersonalizowaną terapię w oparciu o konkretne na daną chwilę potrzeby jego organizmu. Stąd też pacjenci równocześnie dostawali np. koenzym Q10, beta-karoten, witaminy z grupy B, witaminę E, witaminę D, witaminę A, selen, chrom, magnez, olej lniany, ekstrakty roślinne, kwas alfa-liponowy, N-acetylocysteinę, a czasem również leki przeciwpasożytnicze.

Ku zdumieniu zespołu guzy znikały. Ale to tylko połowa sukcesu: przecież gdy w “normalnym” szpitalu pacjent dostaje “normalną” chemioterapię, to guzy też bardzo często znikają. Jak się okazuje jednak Riordan miał i drugą połowę sukcesu: brak toksyczności dla zdrowych komórek, a sam pacjent zamiast terapią osłabiony to zostawał wzmocniony.

Sam brak guza to nie wszystko – należy zwracać uwagę na organizm jak całość, a ta jest po konwencjonalnych zabiegach chemioterapii zdewastowana, bowiemkonwencjonalne leki przeciwnowotworowe są bardzo toksyczne jak również (cóż za paradoks!) rakotwórcze. Lekarze o tym wiedzą, ale mając związane ręce podają je myśląc, że nic innego nie mogą zrobić jak tylko stosować leki “zabijające guza”.

Jednak traktując guza samą tylko trucizną może okazać się, że zwycięstwo nad nim było pyrrusowe – te toksyczne cytostatyki wpływają negatywnie na każdą komórkę, na system jako całość, np. na układ pokarmowy, odpornościowy, nerwowy, rozrodczy, krążenia itd., jednym słowem działają życiu wbrew, nie sprzyjają mu.

https://akademiawitalnosci.pl/10-najpotezniejszych-protokolow-witaminowych-cz-8-protokol-dozylnej-witaminy-c-dr-e-cameron-i-h-riordan/

Uwaga na kleszcze

Uwaga na kleszcze!

Te małe pajęczaki niestety już się obudziły i są bardzo głodne. A to, niestety, oznacza, że rośnie ryzyko zarażenia boreliozą lub kleszczowym zapaleniem mózgu. To bardzo ważne, aby przez całą wiosnę i lato być czujnym, co pozwoli zauważyć pierwsze objawy choroby i szybko rozpocząć leczenie.

Tego roku kleszcze wyjątkowo wcześnie wyszły na żer. Pojawiły się już w lutym, gdy tylko termometry zaczęły pokazywać wyższą niż zwykle o tej porze temperaturę. Ich ilość w dużej mierze zależy od tego, czy wiosna i lato będą suche, czy raczej wilgotne. Kleszczom sprzyja wilgoć.

Kleszcze możemy spotkać w lesie, ale także w miejskim parku, zoo czy po prostu w każdym miejscu, w którym jest odrobina zieleni, nawet w przydomowym ogródku lub na osiedlowym placu zabaw.

Pamiętaj, że każde spotkanie z kleszczem grozi boreliozą lub kleszczowym zapaleniem mózgu. Są to dwie najczęściej przenoszone przez kleszcze choroby zakaźne. Dlatego jeśli znajdziesz kleszcza na swoim ciele, usuń go w odpowiedni sposób i oddaj jak najszybciej do badania. Laboratoria w całej Polsce wykonują takie badania.

 

W przypadku zakażenia boreliozą jedną ze skuteczniejszych metod leczenia jest ozonoterapia, którą wykonujemy w Klinice Witaminowej. Więcej na ten temat można przeczytać tu ->https://klinikawitaminowa.pl/leczenie-boreliozy-ozonem/

30 % rabatu w dniach .01-15. 05 na terapie ozonem zapraszamy

Rola witaminy C w leczeniu raka

Rola witaminy C w leczeniu raka

Noblista przez kilka dekad pracował nad wpływem witamin na ludzki organizm.  Stwierdził, że prawie wszyscy ludzie cierpią na niedobór witaminy C. A to właśnie ona zabezpiecza nasz organizm poprzez wzmacnianie jego naturalnych mechanizmów ochronnych, a w szczególności układu odpornościowego. W tej, opartej na badaniach naukowych publikacji, prezentuje bezcenną wiedzę na temat stosowania witaminy C jako terapii wspomagającej leczenie nowotworów. Znajdziesz w niej informacje na temat powstawania i rozwijania się raka, jakimi metodami jest on powszechnie leczony, jaką rolę w jego pokonywaniu odgrywa witamina C oraz jak chorzy reagowali na wysokie dawki tej substancji. Dodatkowo otrzymasz informacje o lekach chemioterapeutycznych oraz praktyczne porady dotyczące przygotowania się do leczenia.

Badania naukowe i opisy przypadków, które potwierdzają skuteczność terapii witaminą C

Autorzy objaśniają,  jakie trudności wiążą się z zastosowaniem różnego rodzaju terapii. Do których zaliczają się zabiegi chirurgiczne, chemioterapia, immunoterapia oraz hormonoterapia. Swoje argumenty popierają badaniami klinicznymi oraz opisami przypadków. Przedstawiają naukowe odkrycia i wyniki badań molekularnych przeprowadzonych w czołowych klinikach na całym świecie. Podkreślają, że suplementacja kwasem askorbinowym nie kłóci się z żadną konwencjonalną formą leczenia raka i dostarczają dowodów na jej dobroczynne efekty. Dowodzą, że przyjmowanie wysokich dawek witaminy C przynosi ulgę pacjentom dotkniętym chorobą nowotworową, a także inicjuje szybki powrót do zdrowia.

Ponieważ rola witaminy C w leczeniu raka, wydaje się być znacząca proponujemy państwu promocję trwającą do 15 maja.

Zapraszamy

Rak i witamina C w świetle badań naukowych. Duże dawki witaminy C w profilaktyce i terapiach antynowotworowych

Problemy z nadwagą?

Masz problem z nadwagą, chcesz schudnąć, ale nie Wiesz jak? Lubisz podjadać, przejadasz się, nie wyobrażasz sobie życia bez słodyczy…mamy na to sposób. Zapraszamy do naszego Centrum po pakiet dietetyczny, który pomoże Ci zwalczyć te nałogi, a co za tym idzie poprawi stan zdrowia psychicznego i fizycznego.
Pakiet dietetyczny to połączenie hipnozy z odpowiednie dobraną dietą, wspomaganą witaminami i minerałami.
Dzięki hipnozie doświadczasz zupełnie nowego poziomu funkcjonowania np. chęć podjadania, przejadania się zanika, słodycze stają się całkowicie obojętne, masz chęć na zdrowe odżywianie się w zdrowych proporcjach i odpowiedniej ilości. Może chcieć Ci się więcej ruszać, apetyt się zmniejsza i po prostu chudniesz.
Tak! Chudniesz, po prostu chudniesz w odpowiedni zdrowy dla Ciebie sposób. Trwale. Oczywiście Twoja waga może się wahać, ale w zdrowych i odpowiednich normach.
Hipnoterapia niesie ze sobą bardzo szerokie możliwości. Poprawia stan zdrowia psychicznego i fizycznego. Usuwa lęki i fobie. Błędne i nie nieodpowiednie nawyki i nałogi. Czy po prostu zmianę wagi na odpowiednią.
Hipnoterapia w Naszym wykonaniu daje rewelacyjne efekty. Aż 95 % skuteczności!!!
A indywidualnie dobrana dieta, poprzez odpowiednio zbilansowane pożywienie, dostosowane do tempa przemian metabolicznych, wyrównujące niedobory składników odżywczych wspomoże proces odchudzania.
Odchudzanie organizmu będzie jeszcze bardziej skuteczniejsze, jeżeli będzie wspierane przez witaminy i minerały, które blokują wchłanianie tłuszczy i węglowodanów oraz kontrolują apetyt.
Witaminy mają zbawienny wpływ na cały organizm i pomagają w utrzymaniu szczupłej sylwetki. Jeśli zależy Ci na zdrowym odchudzaniu, w Twojej terapii nie powinno zabraknąć witamin. Zawarte w składnikach odżywczych minerały i elektrolity wspomagają przemianę materii i spalanie kalorii. Dzięki nim nie dochodzi do odkładania się tłuszczów ani nie pojawia się efekt jo-jo.
Minerały są istotnym składnikiem odżywczym. Ich obecność jest konieczna dla prawidłowego rozwoju i funkcjonowania naszych organizmów. Niestety organizm ludzki nie jest w stanie sam ich wytworzyć dlatego musimy ich dostarczać wraz z pożywieniem lub suplementować. Stanowią one ok. 4% masy ciała. Dzielą się na makroelementy i mikroelementy.
W naszym Centrum mamy w swojej ofercie kroplówki witaminowe i minerałowe. Za pomocą ich omijamy układ pokarmowy, dostarczając organizmowi witaminy i minerały bezpośrednio do krwiobiegu, eliminując wpływ enzymów trawiennych. Oznacza to dostarczenie organizmowi w 100% wartościowych składników, pozwalających na osiągnięcie najszybszego i najbardziej skutecznego efektu terapii. Substancje podawane w klinice wchłaniają się natychmiastowo, a co za tym idzie efekty ich działania są silniejsze i bardziej efektywne, niż w przypadku klasycznych suplementów diety.
Zapraszamy do naszego Centrum po pełny pakiet dietetyczny

Kroplówki na kaca

Czy zdarzyło Ci się spożycie nadmiernej ilości alkoholu i pojawił się kac?

A kac, jak doskonale wiemy nie jest niczym przyjemnym, a jego objawy to przede wszystkim:

 

    • znaczne pogorszenie samopoczucia, zły nastrój
    • ból głowy
    • nadwrażliwość na różne bodźce – zapachowe, dźwięk, oświetlenie
    • wzmożone pragnienie
    • dreszcze
    • drżenie rąk
    • biegunka oraz nudności i wymioty
    • pocenie się
    • osłabiona koncentracja

Co tak naprawdę dzieje się w Twoim organizmie?

Spożycie dużej ilości alkoholu etylowego powoduje:

  • zaburzenia psychiczne, które są spowodowane szybką resorpcją alkoholu przez tkankę mózgową
  • hiperglikemia, czyli obniżenie poziomu glukozy we krwi spowodowane zaburzeniami pracy wątroby
  • zaburzenia biochemiczne, powodujące niskie stężenie elektrolitów – potasu, wapnia, magnezu i fosforanów wypłukanych przez alkohol
  • zaburzenia ruchowe i somatyczne

Mamy na to bardzo skutecznie rozwiązanie, które w krótkim czasie postawi Cię na nogi i pomoże aktywnie, z optymizmem rozpocząć dzień.

Kroplówki na kaca to szybka, bezpieczna oraz 100% skuteczna metoda na pozbycie się alkoholu z krwi.

Skład każdej kroplówki dobierany jest indywidualnie według wskazań lekarza.

 

 

 

 

 

 

Czterdzieści lat minęło jak jeden dzień……i wtedy pojawił się glutation….

 

Ostatnimi czasy, glutation jest substancją budzącą ogromne zainteresowanie w świecie nauki. Ogrom publikacji naukowych, prac medycznych oraz udowodnionych cennych właściwości czynią go tematem numer 1 w dziedzinie zdrowia i urody.

Oprócz jego cennych właściwości na zdrowie ludzkie, glutation wykazuje także wiele dobroczynnych właściwości na skórę. Informacje o tym, jakie to właściwości, w jakich preparatach kosmetycznych znajdziemy ten składnik i kto powinien po nie sięgać znajdują się w poniższym artykule.

Glutation jest związkiem chemicznym należącym do grupy substancji organicznych. Jest to tripeptyd złożony z trzech aminokwasów: cysteiny, glicyny i glutaminy. Słynie z bardzo silnych właściwości przeciwutleniających. Występuje we wszytskich organizmach żywych, a poza organizmem jest on nietrwały,

Glutation stanowi bardzo istotny składnik antyoksydacyjny w organizmie. Skutecznie ochrania komórki organizmu przed destrukcyjnym działaniem wolnych rodników. Ponadto, chroni komórki przed działaniem toksyn. Glutation pełni też wiele istotnych funkcji w komórkach organizmu: redukuje witaminę E i C, dzięki czemu nie tracą one aktywności antyoksydacyjnych, odpowiada za transport aminokwasów, detoksykację, produkcję koenzymów, poprawia uwodnienie komórek i ułatwia syntezę białek.

Dzięki tej substancji, pobudzony zostaje hormon wzrostu, co wpływa na regenerację komórek.  Ponadto zapobiega przedwczesnym procesom starzenia, chroni przed chorobami nowotworowymi i neurologicznymi oraz wspomaga pracę układu odpornościowego. Dzięki glutationowi nasz organizm jest w stanie znacząco zregenerować swoje komórki oraz kluczowe narządy takie jak wątroba czy trzustka. Dlatego jego działanie jest tak ważne, gdyż zarówno oczyszcza jak i odbudowuje.

Wraz z wiekiem, poziom glutationu spada, co prowadzi do przyspieszonego starzenia się komórek i spadku odporności. Dlatego osoby ze skórą dojrzałą, starzejącą się powinny dbać o uzupełnianie niedoboru glutationu w celu zapobiegania tworzenia się zmarszczek, utraty jędrności i elastyczności skóry.

Glutation spełnia bardzo ważną rolę w eliminacji przebarwień skórnych. W momencie aplikacji na skórę preparatu z glutationem, zachodzi proces inhibicji melaniny, dzięki czemu skóra ulega rozjaśnieniu. Dlatego też glutation przywraca zdrowy odcień skórze, rozjaśnia ją, likwiduje plamy pigmentacyjne, plamy starcze, melazmy, blizny potrądzikowe, przebarwienia i piegi.

Interesującym działaniem glutationu na skórę jest regulowanie pracy gruczołów łojowych. Właściwość tę zawdzięcza dużej zawartości związanej siarki. Zapobiega nadmiernemu przetłuszczaniu się skóry i włosów.

Ze względu na to, iż procesy oksydacyjne są główną przyczyną starzenia się skóry, glutation jako bardzo silny antyoksydant skutecznie zapobiega temu procesowi oraz eliminuje jego skutki.

Ponieważ glutation słabo przenika do krwi (musi być wytworzony w organizmie lub podany bezpośrednio do krwi ), silniejsze działanie na skórę uzyskamy stosując tę substancję zewnętrznie, bezpośrednio na skórę.

Dzięki wielozadaniowości opisywanego składnika, glutation stosowany jest w preparatach kosmetycznych, takich jak: preparaty rozjaśniające skórę i zapobiegające przebarwieniom, kremy i skoncentrowane preparaty o działaniu anty-aging, kosmetyki do pielęgnacji cery tłustej, szampony i odżywki do włosów ze skłonnością do przetłuszczania, a także jako dodatek do preparatów zawierających wysokie stężenia witaminy C i E.

Należy jednak pamiętać ,że największą korzyść uzyskamy działając od wewnątrz.

Warto dodać, iż praparaty z glutationem są bardziej skuteczne, gdy w formulacji obecny jest kwas liponowy lub witamina C, które potęgują efektywność działania glutationu

 

.

Neurologiczne skutki niedoboru witamin z grupy B

Witaminy to związki chemiczne niezbędne do właściwego funkcjonowania organizmu człowieka. Zarówno ich nadmiar, jak i niedobór jest niekorzystny dla zdrowia. Witaminy z grupy B stanowią specyficzny rodzaj witamin, bowiem, jeżeli brakuje którejś z nich, z pewnością jest jeszcze obecny niedobór innej. Dla witamin z grupy B wspólnym mianownikiem jest „wspieranie” układu nerwowego. Wszystkie witaminy z grupy B są katalizatorami ważnych reakcji biochemicznych, a także są rozpuszczalne w wodzie. Trudno je przedawkować, jak również na dłużej zmagazynować w organizmie.

Witamina B1 (tiamina)

Oprócz swojej nadrzędnej roli, jaką jest udział w oddychaniu komórkowym, witamina B1 jest odpowiedzialna za prawidłowy stan komórek nerwowych. Jej niedobór sprzyja uszkodzeniu osłonek mielinowych neuronów, co z kolei może powodować chorobę beri-beri.
Choroba beri-beri to efekt skrajnego niedoboru tiaminy i polega na występowaniu polineuropatii, porażeń i zaników mięśni oraz zaburzeń psychicznych i obrzęków, zmian skórnych, jak również braku łaknienia. Dzieje się tak z powodu niecałkowitego spalania glukozy i nagromadzenia się pirogronianiu. Procesy przemiany węglowodanów są zależne od tiaminy.

Witamina B2 (ryboflawina)

Jest odpowiedzialna za prawidłowy wzrost i rozwój człowieka. Również bierze udział w oddychaniu komórkowym oraz przemianach składników pokarmowych. Jej niedobór może skutkować zaburzeniami wzrostu, bólami głowy i spadkiem możliwości intelektualnych. Jednak przede wszystkim awitaminozę tą rozpoznamy po zwiększonej tendencji do tworzenia się zajadów, zapaleniu języka oraz nadwrażliwości oczu na światło, a także pojawianiu się „jęczmieni”, podrażnień i zaczerwienień w okolicach oczu.

Witamina B3 (niacyna, witamina PP)

Również wpływa na proces oddychania komórkowego, a ponadto pozytywnie wpływa na stan układu nerwowego, skóry i przewodu pokarmowego. Z powodu niedoboru witaminy PP rozwija się pelagra. Jest to choroba objawiająca się osłabieniem mięśni, zmęczeniem, łuszczeniem i zaczerwienieniem skóry oraz biegunkami. Ponadto niedobór witaminy PP może sprzyjać osłabieniu sił psychicznych, a w ciężkich postaciach awitaminozy doprowadzić nawet do otępienia i paraliżu.

Witamina B5 (kwas pantotenowy)

Bierze udział w wytwarzaniu energii i przemianach składników pokarmowych. Odpowiada za prawidłowy stan skóry i wytworów naskórka, a także układu nerwowego. Niedobór może skutkować pojawieniem się zaburzeń czucia, snu, przewlekłego zmęczenia i trudności w nauce. Do objawów niedoboru witaminy B5, które nie dotyczą układu nerwowego zaliczamy jeszcze przedwczesne siwienie włosów oraz pieczenie podeszw stóp.

Witamina B6 (pirydoksyna)

To jedna z witamin uczestniczących w procesie tworzenia się krwinek, bierze udział w przemianach aminokwasów, a także usprawnia odżywienie układu nerwowego (dostarczenie glukozy) i wchłanianie magnezu. Oprócz dolegliwości skórnych, pokarmowych i niedokrwistości, niedobór pirydoksyny będzie skutkował pojawieniem się napadów drgawkowych, lęku, depresji i rozdrażnienia lub też przewlekłego zmęczenia.

Witamina B9 (kwas foliowy)

Jest odpowiedzialna między innymi za prawidłowy rozwój układu nerwowego już od okresu płodowego. Ponadto uczestniczy w wytwarzaniu endorfin. Bierze udział w reakcjach metabolicznych, a także w procesie tworzenia się krwinek. Jej niedobór u kobiety w ciąży sprzyja wadom cewy nerwowej np. rozszczep kręgosłupa, przepuklina oponowo-rdzeniowa, anencefalia. Może być również przyczyną poronienia. Oprócz tego awitaminoza witaminy B9 jest przyczyną niedokrwistości i dolegliwości pokarmowych.

Witamina B12 (kobalamina)

Jest niezbędna do wytwarzania kwasów nukleinowych i krwinek. Bierze udział w przemianach składników pokarmowych. Jej niedobór zwykle skutkuje pojawieniem się anemii złośliwej. Powoduje również trwałe, nieodwracalne uszkodzenia układu nerwowego (niszczenie osłonek mielinowych, objawy przypominające stwardnienie rozsiane; w stwardnieniu rozsianym na ogół poziom witaminy B12 jest prawidłowy).

B Complex jako wsparcie odchudzania

                           B Complex jako wsparcie odchudzania

Niedobór witamin z grupy B może powodować problemy z odchudzaniem.
Witaminy B biorą udział w przemianach cukrowo-tłuszczowo-białkowych i ich niedobór może zahamować te przemiany.
Przyczyną niedoborów może być to, że nasze pożywienie zawiera coraz mniej witamin. Zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym, gdy brakuje świeżych warzyw i owoców, nie dostarczamy organizmowi odpowiedniej dawki witamin. Ogólne działanie witamin z grupy B:

  • zmniejszają stres
  • aktywują enzymy
  • działaj na układ nerwowy
  • biorą udział w tworzeniu neuroprzekaźników – np. serotoniny

Uwaga: kawa i alkohol niszczą witaminy B, także niezdrowa dieta pełna tłuszczy i słodyczy powoduje zakwaszenie organizmu i zmniejszenie mikroflory jelitowej, a to przyczynia się do braków witamin B.

                             Witamina B1 – aneuryna, tiamina

Działanie

Uczestniczy głównie w przemianie pośredniej węglowodanów. Np. ważna rekcja to oksydacyjna dekarboksylacja alfa-ketokwasów, a szczególnie kwasu pirogronowego i alfa-ketoglutarowego. Wspomaga działanie tyroksyny i insuliny. Im większe spożycie węglowodanów tym większe zapotrzebowanie na witaminę B1.

Niedobór

Powoduje zaburzenia czynności układu nerwowego, depresję, niewydolność krążenia, zaburzenia układu pokarmowego, chorobę beri-beri.

Witamina B2 – ryboflawina

Działanie

Bierze udział w reakcjach dostarczających energii, w spalaniu węglowodanów.

Niedobór

Powoduje niedokrwistość, problemy ze wzrokiem i widzeniem alkohol może powodować niedobory witaminy B

Witamina B6 – PP, pirodoksyna

Działanie

Witamina B6 bierze udział w metabolizmie białka i tłuszczu, wchodzi w skład enzymów które je trawią.

Niedobór

Witamina B12 – kobalamina

Działanie

Witamina B12, czyli kobalamina lub cyjanokobalamina, bierze udział w przemianie białek, tłuszczy i węglowodanów.
Wpływa na energetyczną przemianę materii, więc daje energię do aktywności, ma wpływ na pracę mięśni, ułatwia przemianę tłuszczu oraz (uwaga!) pobudza apetyt.

Witamina B12 dodaje energii, na przykład do ruchu i ćwiczeń. Co prawda od samego ruchu się nie schudnie, ale ruch wspomaga nieco odchudzanie.

Niedobór

Niedobór witaminy B12 wpływa na niemożność przyswojenia witaminy B1oże spowodować powstawanie kamieni nerkowych.

Braki witamin z grupy B mogą utrudniać przemianę węglowodanów, tłuszczy i białek, a przez to będziesz mieć mniej energii i trudniej będzie Ci schudnąć.